Blogs

Ben ik laks in het onderhouden van deze weblog? Ja, dat klopt. En het zal er niet beter op worden nu ik een themablog voor het bedrijf Blogonline BV bijhoud. Dus is het bijzonder raadzaam om als de wiedeweerga een kijkje te nemen op Alternative.blog.nl, sinds deze week online. En kom er dan ook meteen maar dagelijks - vooruit, of ietsje minder vaak - terug voor leuk popnieuws (de laatste dagen bijvoorbeeld over Beck, Blur, Ryan Adams, Baby Shambles, ...and you will know us by the trail of dead en The White Stripes), als het even kan met mijn enorm belangrijke, toonaangevende mening daarover. Ook aanwezig: video's van goede, nieuwe bands en snoepjes van de week (OK Go, Klaxons, the Horrors, ILikeTRAiNS, Headlights) waar u welicht nog nooit van gehoord heeft en tips over nieuwe albums (Beck, The Rapture, The Killers), boeiende concerten (Lily Allen, The Black Keys) en leuke festivals (Pinkpop, Lowlands, London Calling, Crossing Border, State-X.

Nog steeds geen flauw idee van wat u dan voor groepen, zangers en zangeressen kunt verwachten? Scroll dan nog even door naar onderen of zoek binnen deze blog naar eerdere verslagen van de festivals Rock Werchter en Pukkelpop. En wat natuurlijk ook leuk is: u kunt overal op reageren! Nou ja, het moet niet gekker worden... of wel? Kortom, klik op die banner en ontdek een nieuwe wereld vol goede muziek en andere interessante themablogs:

Krokodillenjager Steve dood door pijlstaartrog (Le Blog de Jorisz)

Eindelijk online: foto's van vijf dagen Istanbul (Le Blog de Jorisz)

Ja, het heeft even geduurd. Ik maakte tot op heden dan ook nog mijn foto's met een heerlijk ouderwetse rolletjescamera,
zo ook in Istanbul, waar ik van 11 tot en met 15 oktober verbleef. Maar hier zijn ze dan, rond de 120 foto's die een impressie
geven van deze fijne stedentrip. Met uiteraard beeld van onder meer de Blauwe Moskee (hierboven links), een boottocht
over de Bosporus met een blik op de bruggen (midden) en uiteindelijk zelfs op de Zwarte Zee (rechts).
Remco, die je ook enkele keren op de foto's ziet, heeft nog veel en veel meer foto's gemaakt, en die zijn te vinden door alhier
te klikken. Zo heeft hij enkele fraaie interieurfoto's van de Aya Sophia, die ik wegens te donker niet heb. In beide fotocollecties
verder uitgebreid te zien: Het Topkapi Paleis met de bijbehorende harem, de Galatatoren, het Verzonken Paleis, zwerfkatjes en
veel meer. Mijn foto's vind je door naar de galleries in het linkermenu te gaan, of door gewoon hier en hier te klikken.
Veel kijkplezier gewenst!

Een foto voor uw paspoort? Alleen met de Verdonk-look... (Le Blog de Jorisz)

Ja, kijk er maar even naar, vooral naar de rechterfoto. Vrolijk lachend op de foto voor uw paspoort, zoals
deze dame rechts doet, dat mag natuurlijk echt niet meer. Voltooid verleden tijd. Nors in de lens kijken,
je beste Rita Verdonk-imitatie uit de kast halen, dat is tegenwoordig het devies. Want computersoftware
herkent blijkbaar alleen een zo neutraal mogelijk, emotieloos gezicht. We moeten nu eenmaal aan het elektronisch
chip-paspoort, in deze tijden van toegenomen terrorismedreiging, maar ook een flink deel bangmakerij, is immers
iedereen verdacht. Binnenkort gaan ook uw vingerafdrukken uw paspoort in. Een baard dragen en een tikje luidruchtig
aan boord van een vliegtuig gaan, je kan het maar beter niet meer proberen.

En een elektronisch paspoort is natuurlijk een verbetering, want het valt voor de gemiddelde douane-beambte soms niet mee
om te controleren of de persoon die voor hem of haar staat wel overeenkomt met het gezicht op de foto. Denk aan die aflevering
van misdaadverslaggever Peter R. de Vries waarin een jongen en een meisje op Schiphol voor de camera van paspoort hadden
geruild, de verwisselde identiteitsbewijzen toonden en zo door konden lopen. Nee, laat apparatuur voortaan maar het echte
controlewerk doen. En daarvoor moet uw gezicht precies in het midden van de foto staan, moeten beide oren te zien zijn - die
zijn op de goedgekeurde linkerfoto overigens nauwelijks te zien -, de mond moet helemaal gesloten zijn - toegegeven, met je mond
(half)open op een foto ziet er meestal debiel uit, maar maak dat maar eens duidelijk aan uw pasgeboren baby die een eigen paspoort
krijgt - en de ogen moeten zeer duidelijk te zien zijn. Weerspiegelende brillenglazen zijn dan ook uit den boze.

Het valt blijkbaar niet mee om 'de perfecte pasfoto' - ik ruik een nieuw RTL- of SBS-programma! - te maken. Ambtenaren
worden nu al tureluurs van de ongeschikte pasfoto's die mensen bij hun paspoortaanvraag inleveren. Die worden vervolgens
tot hun frustratie verzocht maar nieuwe kiekjes te laten maken. Extra voorlichting vanuit de overheid voor ambtenaren èn fotografen
is nota bene alweer onderweg. Wat voor associaties dit alles bij mij oproept? Politiestaat, 1984 van George Orwell, terroristen die
langzamerhand hun zin (= oa. angst en paniek zaaien) krijgen, de uitroeiing van emoties.

Want zeg nu heel eerlijk, een afbeelding zoals de bovenstaande rechterfoto ziet er toch stukken prettiger uit? Zelf hoef ik me overigens
niet erg aan te passen aan de nieuwe regels. Mijn brillenglazen hebben een niet-reflecterende laag. En ik lach toch al zelden op foto's.

Bof ik even.

Turn up the Bass live: fout maar goud (hansvrijmoed's Last.fm Journal)

Sat 6 Dec ? Turn Up The Bass

?You still look pretty fly in your thirties!?

Elke dertiger heeft ze minstens ooit in de winkel zien liggen of zelf een of meerdere exemplaren in de kast staan; de albums uit de Turn Up The Bass-serie. De eerste zes met de schuine smiley zijn collectors-items, net zoals de legendarische compilatie van Houseparty II; al kort na verschijnen uit de handel gehaald vanwege het zonder toestemming gebruiken van de Carmina Burana (het intro met 'Oh, Fortuna!').

Die dertigers (en begin-veertigers) komen bij het Turn Up The Bass-feest in de HMH goed aan hun trekken. Veel publiek dat de legendarische avonden in de iT of de Roxy heeft meegemaakt, maar ook net zoveel mensen die toen nog op de middelbare of zelfs in groep 8 zaten en al die krakers alleen van de schoolfeestjes kennen. Daardoor wordt deze avond vooral een nostalgische trip vol oude hits door de dj's en een paar live-artiesten van toen.

Lees het hele verslag op Muziekagenda.nl

Sugarhill Gang: vergane glorie (hansvrijmoed's Last.fm Journal)

Sun 28 Dec ? Sugarhill Gang

Het intro van 'Rapper's Delight' is waarschijnlijk een van de beroemdste hiphopteksten die op plaat zijn gezet. Het nummer gaat bovendien de geschiedenis in als de eerste hiphop-single die ooit de hitlijsten haalde. En dat is meteen het grootste wapenfeit van Master Gee, Wonder Mike en Big Bank Hank ? samen The Sugarhill Gang. Hank is er niet meer bij in Utrecht en vervangen door ene Hendogg. In een matig gevulde zaal mogen ze in een krap uurtje bewijzen dat ze meer om het lijf hebben dan die klassieker.

Lees de hele recensie op Muziekagenda.nl

Solo: Afscheid van de kaarslichtpop (hansvrijmoed's Last.fm Journal)

Sat 20 Dec ? Solo
De band Solo zoals je die de afgelopen jaren op de podia hebt mogen zien, bestaat niet meer. Toetsenist Simon Gitsels hield het eerder dit jaar voor gezien, maar leverde nog wel zijn karakteristieke pianopartijen voor het net verschenen derde album met de veelzeggende titel Before We Part. De wegen gingen naar verluidt vriendschappelijk uiteen, en zanger songschrijver Michiel Flamman doet zijn bandnaam nu weer echt eer aan.

De Helling lijkt van tevoren niet de meest ideale zaal voor een akoestische set van een man met een gitaar, maar de indeling met stoeltjes en zitzakken maakt het al een stuk knusser - net als het minipodium vooraan in de zaal met een stoel en enkele gitaren. De bezoekers kijken verrast achterom als de actie ineens achterin plaatsvindt; met dezelfde bohemienachtige uitstraling en dito hoedje van de laatste albumhoes loopt Flamman al gitaarspelend vanuit de foyer de zaal binnen.

Lees de hele recensie op KindaMuzik

Juryrapport Clash of the Titans 2008/2009 - voorronde 5 (hansvrijmoed's Last.fm Journal)

Thu 18 Dec ? Clash of the Titans 2008 / 2009 - voorronde 5

Punk, hardrock, indie en iets ondefinieerbaars dat grunge zou moeten zijn; de laatste voorronde voor de kerstvakantie stond vooral in het teken van gitaren en in tegenstelling tot vorige week, nu wél een paar sterke zangers. Elke band had wel een paar punten om nog aan te werken, maar de meeste muzikanten waren na afloop snel vertrokken. Tip voor de bands in de nog volgende voorronden: spreek na de uitslag vooral de juryleden aan als je meer feedback wilt krijgen dan in deze juryrapporten.

Clash of the Titans 2008 / 2009
Juryrapport 18 december ? voorronde 5 @ dB's
winnaar: Let's Go To Berlin

This Routine Is Hell
Om maar meteen met de deur in huis te vallen; zanger Noam van This Routine Is Hell is een van de meest bezielde en overtuigende frontmannen die we sinds lange tijd op een podium hebben gezien. Hij rent al meteen de zaal in om kopjes thee uit de handen te slaan, zelf houdt hij het tussen de nummers door bij water. Ook de rest van de band is goed op elkaar ingespeeld. Maar los van de cover ('Seeing Red') wel héél erg Minor Threat. Covers zijn sowieso taboe in deze wedstrijd, maar als je ze ergens anders toch speelt; kies dan niet voor de grootste hit van je idolen maar voor een minder voor de hand liggend nummer. Los hiervan; deze band staat als een huis.

Isolde
AC/DC meets New Bomb Turks? Prima sound, een indrukwekkende drummer en een zanger met een goeie strot voor dit werk. Met je ogen dicht hoor je Nick Olivieri (ex- schreeuwlelijk van de Queens of the Stone Age), maar visueel klopt het plaatje op het podium niet met wat je hoort; deze jongens zien er uit alsof ze net uit de sociëteit van Veritas of uit De Beurs komen. Natuurlijk zijn er genoeg bands waarvan de bandleden door de weeks student zijn, maar dat zie je er op het podium meestal niet aan af. Puur afrekenen op uiterlijk is flauw, want er zijn genoeg voorbeelden van artiesten die een andere uistraling hebben dan hun muziek (Steve Albini bijvoorbeeld) en lang niet alle rockbands zijn net zo van de straat als de muziek die ze maken, maar die weten dan wel die indruk te wekken. En anders hebben ze meer ironie en tongue in cheek zoals bijvoorbeeld The Hellacopters en bovengenoemde voorbeelden. Meer zelfspot dus, jongens! Los van de aankleding; het repertoire is iets teveel van hetzelfde.

Let's Go To Berlin
Maximaal effect met minimale middelen; slechts een drummer en een gitarist. Origineel materiaal, hele sterke eerste helft, na tien minuten korte dip waarin een paar interessante aanzetten uiteindelijk toch niet de aandacht vasthouden. De zanger zingt soms vals en heeft een te nadrukkelijk Nederlands accent. Wel heel strak, dat gezien de andere band van gitarist Marnix niet verwonderlijk is; hij drumt hiernaast in Sheriff of Hong Kong. Slim trucje om tijdens het stemmen van je gitaar een tape te laten lopen met muziek, zodat er geen lange stiltes vallen. De akkoorden zijn apart, maar zo gespeeld dat het weer poppy klinkt.

Iron Mike & The Ironics
Veel gitaristen hebben meer dan één instrument mee. Dat is handig als er een snaar breekt, want dan kun je meteen doorspelen. Iron Mike & The Ironics vraagt er een pauze voor, waarbij de drummer en bassist blijven roffelen totdat hun collega weer mee kan spelen. Uiteindelijk is een van de andere bands zo aardig om een gitaar uit te lenen. Ook los van dit oponthoud spelen ze langer dan twintig minuten. Uiteindelijk is dat allemaal geen reden waarom ze niet winnen; de gitaarrock is weliswaar degelijk, maar mist een eigen smoel of een liedje dat blijft hangen. Wel hebben ze net als Isolde een vocaal overtuigende zanger. Gitaarsolo's zijn discutabel, maar je moet ze nooit en te nimmer van te voren aankondigen...

Fatal Denial
De jury heeft echt geprobeerd om iets positiefs te bedenken, maar de belofte van de demo wordt echt op geen enkele manier ingelost. Het is ongeïnspireerd, vals, niet strak, en de beloofde referenties (?new grunge met een mengeling van stijlen zoals Kyuss, Queens of the Stone Age, Pearl Jam, Green Day, Nirvana, Danzig en Tool?) komen geen moment voorbij. Meest opvallend waren de compleet statische bassist en gitarist, die konden zo naar Madame Tussaud.

Het bepalen van de winnaar blijft altijd balanceren tussen de beste band van de avond, of kiezen voor een band die op langere termijn echt iets aan het stimulatie-oogmerk van de wedstrijd heeft. Afgaande op het commentaar in dit juryrapport komt This Routine Is Hell er het beste af. De jury is van mening dat winnen voor This Routine Is Hell geen effect heeft; er is weinig tot geen cross-over potentie naar ander publiek buiten de hardcore-scène en de jury krijgt ook niet het idee dat de band dat nastreeft. Binnen de eigen subcultuur is het in ieder geval een band om in de gaten te houden. Let's Go To Berlin heeft volgens de jury wel de potentie om naar een iets groter publiek door te breken.

Let's Go To Berlin gaat door naar één van de halve finales. Deze vinden plaats op 13 februari in dB's en 27 februari in ACU.

Op 20 februari is er nog een wildcardronde waar nog eens vijf bands uit de voorrondes kans maken op een finaleplaats. Bij nader inzien worden die bands niet pas na de tiende voorronde, maar al in de loop van de resterende vijf rondes bekend gemaakt (zodat er geen andere optredens in de weg staan). De eerste twee wildcards gaan naar Zenith of Abolition (voorronde 1) en Nothing In Common (voorronde 3). Deze wildcardronde zal op vrijdag 20 februari plaatsvinden in EKKO.

De finale van de Clash of the Titans vindt plaats op zaterdag 21 maart 2009 in EKKO.

Kijk voor meer informatie op de speciale Clash of the Titans website

Juryrapport Clash of the Titans 2008/2009 - voorronde 4 (hansvrijmoed's Last.fm Journal)

Fri 12 Dec ? Clash of the Titans 2008 / 2009 - voorronde 4

Na de voorronde in EKKO opnieuw een volle bak, deze keer in ACU. De zangers waren door technische problemen met het geluid slecht te verstaan, maar ondanks dat was het toch een onderhoudende en muzikaal zeer diverse avond.

Clash of the Titans 2008 / 2009
Juryrapport 12 december ? voorronde 4 @ ACU
winnaar: Impala

Vanir
Hoe vaak krijg je in ACU pagan-metal voor je kiezen? Qua interactie met het publiek is het dik in orde: veel opgestoken vuisten in de lucht en woeste headbangers op het podium en de voorste rijen. De achtergrondinformatie over de nummers neigde naar een hoorcollege geschiedenis, zo steek je nog wel eens wat op in een concertzaal! Wel jammer dat het nauwelijks te verstaan was, maar dat lag voor een groot deel aan de technische omstandigheden in de zaal. Af en toe nog een beetje tussen Tolkien en harde metal; durf te kiezen. Het ziet er nog niet echt gevaarlijk uit, en dat geldt ook voor de sound. Het mag wat feller en viezer. Maar de jury heeft hoop dat dat op den duur met veel oefenen wel goed komt. Die ballad mag ter plekke in de prullenbak.

Inshore
De eerste helft was pakkend, daarna zakte het behoorlijk in, tot het wel weer sterke laatste nummer. Zoals gezegd is het zaalgeluid niet optimaal, maar los daarvan kan de zang nog een stuk beter. Leuke ideeën, maar mist nog overtuiging. De jury is benieuwd hoe deze band over pakweg een jaar klinkt.

Impala
Impala overtuigt meteen qua sound, hier staan de versterkers ver genoeg open. Vet bandgeluid, strak samenspel en afzonderlijk sterke nummers, maar wel veel van hetzelfde. Veel grotere bands binnen dit genre (zoals de Queens of the Stone Age) hebben meer variatie in hun repertoire. Sterke gitarist, zanger kan goed brullen maar mag af en toe nog iets beter zingen. Wel de band die vanavond het meest compleet en af is. Pas na de uitslag horen we dat de band pas een paar maanden bezig is en de show in ACU het derde optreden.

DubbelZinnig
Dog Eat Dog, wie kent ze nog? Een gedateerde sound hoeft geen probleem te zijn, maar bij live-hiphop heb je echt een goeie band en vooral een strakke ritme-sectie nodig. En daar rammelt het helaas nogal. De twee rappers zijn wél overtuigend, en ook de publieksparticipatie is dik in orde. Qua materiaal zit het wel goed, nu nog heel hard repeteren op samenspel en dan wordt het nog wel wat.

the Medics
Interessant materiaal, maar het komt vanavond niet uit de verf. Wel leuke koortjes, en een zanger die de aandacht trekt ? al kan hij daar met z'n grimassen te ver in doorschieten. Qua potentie heeft de jury hier een heel goed gevoel over, maar Impala was all round net wat overtuigender.

Impala gaat door naar één van de halve finales. Deze vinden plaats op 13 februari in dB's en 27 februari in ACU.

Op 20 februari is er nog een wildcardronde waar nog eens vijf bands uit de voorrondes kans maken op een finaleplaats. De jury neemt na de laatste voorronde contact op met de kanshebbers (zodat de wildcards niet al halverwege de competitie weg zijn). Deze wildcardronde zal plaatsvinden in EKKO.

De finale van de Clash of the Titans vindt plaats op zaterdag 21 maart 2009 in EKKO.

Kijk voor meer informatie op de speciale Clash of the Titans website

Juryrapport Clash of the Titans 2008/2009 - voorronde 3 (hansvrijmoed's Last.fm Journal)

Thu 4 Dec ? Clash of the Titans 2008 / 2009 - voorronde 3

Clash of the Titans 2008 / 2009
Juryrapport 4 december ? voorronde 3 @ EKKO
winnaar: The Redlocks

De jury was het vanavond ?unaniem oneens?. Op de derde en tot nu toe spannendste voorronde van de Clash of the Titans in een gezellig druk EKKO had iedereen een andere favoriet. Maar omdat The Redlocks bij de meeste afzonderlijke juryleden in ieder geval op de tweede plek stond, ging deze reggae-band er met de winst vandoor.

Nothing In Common
We dachten er na de tweede ronde vanaf te zijn, maar ook vanavond weer te erge bandnamen. Gelukkig zijn er genoeg mensen die er niet zwaar aan tillen; Nothing In Common heeft vanavond de meeste fans meegenomen. Muzikaal is het weer eens wat anders met die trompetten. Leuke, springerige mix van pop, rock en ska. Niet origineel, beetje een schoolband, maar wel lekker samenspel! Technisch oké, genoeg publiek en zelfvertrouwen. Die snor van de drummer is flauw, stropdassen: of vastmaken of niet doen. Zweetbandje mocht voor het optreden al in de was. ?Nog één keer knallen? en dat soort dooddoeners hoeven niet; je bent nog niet in Ahoy.

Zambezi Drive
Trio met in essentie sterke liedjes, maar te weinig podium-uitstraling; daar mag veel meer leven in. Leuke nummers, waarbij goed over de wisselingen is nagedacht. Maar zoals bij het tweede nummer zitten er een paar zwakke momenten in, waardoor de band meteen de aandacht verliest. We willen de teksten nog wel eens teruglezen; 'we both hate the economy' viel op.

The Redlocks
Hier staat echt een bánd te spelen! Redelijk lekker ingespeeld, maar ze mogen nóg wat strakker worden. Zo'n achtergrondkoortje met drie dames zou het helemaal afmaken. Presentatie dik in orde, af en toe veel van hetzelfde, maar dat heb je snel met reggae. Goede muzikanten, maar binnen dit genre zijn er nog betere bands. Zanger mag best tegelijk zingen en bewegen; nu staat hij nog stil voor z'n microfoon. Hij neigt af en toe naar Ali Campbell, maar The Redlocks is véél leuker dan UB40.

Lemmascent
Lekker feestje maar beetje teveel van (vroege) Peppers, zanger moet iets overtuigender, iets meer frontman uitstralen. Losse spel is ergens oké, super gemotiveerd, mogen nog wel iets langer oefenen. Laat die stomme muts thuis! Bij nummer waarbij akoestische gitaar te voorschijn komt, denken twee juryleden meteen aan 'More than a feeling' van Boston.

Primer
Technisch goed, en goede show. Sterke frontfrouw, materiaal wat inwisselbaar, teveel gesoleer, iets meer aan samenspel werken. Breaks waren niet strak. Hoog Anouk / Guano Apes / Skunk Anansie gehalte, maar Primer mist nog de pakkende liedjes die deze voorbeelden wel hebben.

The Redlocks gaat door naar één van de halve finales. Deze vinden plaats op 13 februari in dB's en 27 februari in ACU.

Op 20 februari is er nog een wildcardronde waar nog eens vijf bands uit de voorrondes kans maken op een finaleplaats. De jury neemt na de laatste voorronde contact op met de kanshebbers (zodat de wildcards niet al halverwege de competitie weg zijn). Deze wildcardronde zal plaatsvinden in EKKO.

De finale van de Clash of the Titans vindt plaats op zaterdag 21 maart 2009 in EKKO.

Kijk voor meer informatie op de speciale Clash of the Titans website

Gummbah hoogtepunt op muzikaal-literaire avond (hansvrijmoed's Last.fm Journal)

Een reizende avond vol met muziek, verhalen en cartoons doet vandaag Utrecht aan. Een nieuw concept onder de naam Et Voila, wat naast Tivoli ook in Hedon, Burgerweeshuis, 013, Luxor Live en tot slot in Effenaar een stop maakt. De avond wordt gebracht door platenmaatschappij Goomah Music en het non-fictiefonds Uitgeverij Carrera, waarvan beiden het beste op tafel hebben gebracht. Hiernaast lijkt ook De Volkskrant een belangrijke partij, de auteurs van vanavond zijn namelijk veelal werkzaam voor de kritische krant.

Lees de hele recensie van Marcel Kamphuis op Muziekagenda.nl

De grote terugblik op het livejaar 2008! (hansvrijmoed's Last.fm Journal)

Het zal er misschien één meer of minder zijn, maar in 2008 was ik voor alternative.blog, KindaMuzik, Muziekagenda of gewoon voor mezelf gemiddeld om de avond de hort op; in een concertzaal, op een festivalweide of op een andere manier van live-muziek aan het genieten.

De balans over 2008: bij elkaar een week bij verschillende vrienden op de bank of op de grond, twee weken in een tentje op de zomerfestivals en drie weken aan buitenlandse hotelovernachtingen. Als je voorprogramma?s en shows op festivals (meestal zo?n 30 per weekend) allemaal los rekent, zijn het dit jaar zo?n 666 hele en halve optredens geweest. (Toch handig, dat last.fm.) Dat is niet in een rangorde te vangen, maar wel een beetje op beleving, sfeer en dergelijke zaken in te delen. Kortom: de grote terugblik op het livejaar 2008!

Lees het hele artikel op alternative.blog.nl

De beste albums van 2008 (hansvrijmoed's Last.fm Journal)

Tijd voor de eindlijstjes! Binnenkort een uitgebreide terugblik op het live-jaar 2008 (ja, dat events lijstje klopt echt), en nu alvast een overzicht van mijn favoriete twintig platen die dit jaar zijn uitgekomen.

1. The Black Dog - Radio Scarecrow

Verslavende electro die afgelopen jaar het vaakst uit de speakers klonk, in de huiskamer of onderweg op de koptelefoon. (Met dank aan de recensie van Inge Janse waardoor ik de plaat leerde kennen.)

2. Bersarin Quartett - Bersarin Quartett
Schrijven voor KindaMuzik is leuk, zo verruim je nog eens je muzikale blik. Ook de nummer 2 in de lijst had ik zonder deze recensie nooit leren kennen. Filmische en naar klassiek neigende muziek, die liefhebbers van Ólafur Arnalds, Bohren & Der Club of Gore, The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble en The Cinematic Orchestra zeker zal aanspreken.

3. Fleet Foxes - Fleet Foxes
Eerste indruk was eigenlijk niet eens zo positief. Beetje te soft en te lief. Maar langzaam boog m'n oordeel om en na het optreden op Crossing Border was ik écht verkocht.

4. A Place To Bury Strangers - A Place To Bury Strangers
Ja, hij is eigenlijk uit 2007, maar omdat de Europese release officieel van 2008 is, tel ik 'm lekker mee. Na een (illegale) download al meteen verslaafd en na het allesvernietigende optreden op London Calling meteen de cd en een shirt aangeschaft.

5. Bodies of Water - A Certain Feeling
Jubelpop tussen Arcade Fire, Jesus Christ Superstar en Polyphonic Spree. Op het debuut vond ik de vocalen iets te nadrukkelijk aanwezig, maar deze opvolger is muzikaal spannender en zeer verslavend. Lees hier verder.

6. The Last Shadow Puppets - The Age of the Understatement
Heerlijk, dat jaren zestig / James Bond-sfeertje. Vooral als je de band met orkest in een van de ultieme concertzalen voor orkestrale pop kan ondergaan in het Parijse l'Olympia.

7. Grampall Jookabox - Ropechain
Ja, die nieuwe TV on the Radio is ook heel mooi, maar deze draai ik toch net even wat vaker.

8. Elbow - The Seldom Seen Kid
Na de release een tijdje uit het oog verloren, maar weer helemaal teruggevonden na dat bloedmooie optreden in Tivoli van begin november.

9. Foals - Antidotes
Weer eens wat anders dan de gemiddelde London Calling band. Bovendien erg sterke optredens als voorprogramma van R.E.M. (Londen) en eind november nog in Tivoli.

10. Lulu Rouge ? Bless You
Vorig jaar was het Trentemøller wat de klog sloeg, en dit project is minstens zo mooi.

11. The Very Sexuals - Post-apocalyptic Love
Beste plaat van Nederlandse bodem. Verslavende popliedjes met een belangrijke rol voor de kippenvel-stem van Pien Feith. Gratis download!

12. TV on the Radio - Dear Science
Stiekem ben ik iets meer liefhebber van de wat rauwere eerste twee platen, maar ook deze derde staat vol prachtnummers als DLZ en Dancing Choose.

13. Sigur Ros - með suð í eyrum við spilum endalaust
Sinds ik de reis naar Iceland Airwaves had geboekt, weer helemaal ondergedompeld in de albums van Sigur Ros. Dat warme en meer vrolijke geluid staat ze wel.

14. Get Well Soon - Rest Now, Weary Head, You Will
Heerlijk mengeling van Beirut, Flaming Lips, Calexico en een prachtige cover van Born Slippy.

15. MGMT - Oracular Spectacular
Brooklyn was het helemaal dit jaar. Verslavende liedjes die in tegenstelling tot bij alle buurtgenoten live toch wat minder uit de verf kwamen (in Doornroosje en op Roskilde).

16. Mint - Hinterland
Alle aandacht voor onze zuiderburen ging dit jaar naar Headphone en Novastar, maar het Beste Belgische album van afgelopen jaar was toch echt van Mint. Lees hier verder.

17. The Duke Spirit - Neptune
's Morgens las ik deze recensie van m'n collega, en diezelfde avond viel ik met m'n neus in de boter toen na Foals ook deze band de Royal Albert Hall mocht opwarmen voor R.E.M. Jammer dat ze daarna in Rotown toch een beetje tegenvielen.

18. Belanov ? Paragraph
The Very Sexuals tel ik niet mee als Utrechtse band, dus het beste album uit m'n eigen provincie (stad weet ik niet zeker) komt van Belanov. Dromerige postrock zoals ze dat in deze regio (We vs. Death, Mercy Giants en ooit Vladimir en Vehicle) goed kunnen.

19. Paulusma ? iRECORD
Het debuut na de split van Daryll-Ann was al prachtig, deze gaat nog een stapje verder.

20. Blood Red Shoes - Box of Secrets
Te vroeg gelekt om echt als een verrassing in te slaan, maar toch wel een hele fijne verzameling opzwepende rockliedjes. En live ook meer dan de moeite waard.

beste EP's:
Ólafur Arnalds - Variations of Static EP
De voorganger zat eens tussen een berg promo's en deze is minstens zo mooi. Hopelijk heeft de man in Eindhoven ook een paar zieltjes gewonnen bij de fans van Teitur en Ane Brun.

The Walt - Something We Did Not Have
Alle vier in your face, maar vooral de catchy gitaar van 'Disco' en het knallende einde van 'Self-reflective Temper Management' zijn geweldig. Gratis download!

te oud voor de lijstjes maar pas dit jaar echt ontdekt:
Bat for Lashes ? Fur and Gold
Burial ? Untrue
Fairmont ? Coloured in Memory
Glowstyx ? Class of 1992
Ólafur Arnalds ? Eulogy for Evolution
Spleen United ? Godspeed Into the Mainstream
Yeasayer ? All Hour Cymballs

Dandy Warhols: relaxed als altijd (hansvrijmoed's Last.fm Journal)

Mon 8 Dec ? The Dandy Warhols, The Sheep

Na een sterke start en een wel erg loom middengedeelte blijken de Dandy's toch nog te kunnen rocken.

Lees de hele recensie op Muziekagenda.nl

BlogSieve

Advanced Feed Processing for Atom, RDF and RSS